Vorige maand bezocht Macheo samen met een vrijwilligster Gatuanyaga primary school tijdens een sportdag waaraan diverse scholen in de regio meededen. Deze school is een van de 18 scholen in Macheo’s Education Programme. Het onderstaande filmpje geeft een kleine impressie van de sportdag.

by Teuntje Koomen

Voor mijn Masteropleiding International Development Studies aan de Universiteit van Amsterdam breng ik drie maanden door bij Macheo Children’s Centre. In augustus 2011 heb ik als vrijwilliger gewerkt voor Macheo. De afgelopen 2,5 maand heb ik onderzoek onder vrouwen gedaan in de sloppenwijk Kiandutu. Ik ben vooral geïnteresseerd in de manier waarop vrouwen proberen welzijn voor zichzelf en hun kinderen te bereiken, of ze proberen om collectief welzijn voor de community te bereiken en wat hun prioriteiten zijn in het leven voor het behalen van deze vormen van welzijn.

Gebruik van sociale netwerken om welzijn te vergroten
Ik richt me vooral op de sociale netwerken die vrouwen gebruiken om ‘goed te leven’, zowel informeel (bijv. vrienden, familie, kerk, buren, etc.) en formeel (community based organizations, NGOs, overheidsvoorzieningen, etc.). Hiermee hoop ik onder andere informatie te verzamelen over allerlei organisaties die werkzaam zijn in Kiandutu en die bekend zijn bij vrouwen. Daarnaast wil ik graag weten op welke manier zij gebruik maken van deze organisaties.

Eigen initiatieven in beschouwing nemen bij het organiseren van steun
Ik ben erg benieuwd of vrouwen in Kiandutu proberen om zelf dingen te organiseren om het leven in Kiandutu aangenamer te maken en om het collectief welzijn van de community te vergroten. Deze nieuwsgierigheid komt vanuit mijn persoonlijke interesse in de meningen en verhalen van vrouwen ‘in het veld’, op microniveau, en in het blootleggen van hun pogingen om actie te ondernemen in het vergroten van collectief welzijn. De overheid of NGOs nemen de eigen pogingen van vrouwen niet altijd in beschouwing. Meer inzicht hierin zou zeer waardevol kunnen zijn in het (her)organiseren van steun.

Onderzoeken in Kiandutu
Op het moment heb ik nog twee weken te besteden in Thika. De eerste en tweede fase van mijn onderzoek heb ik inmiddels afgerond. Voor fase 1 heb ik 60 individuele interviews afgenomen. De interviews waren gestructureerd door middel van een vragenlijst en duurden tussen de 1,5 en 2 uur. Ze bevatten zowel vragen over bijvoorbeeld de leefomstandigheden van de vrouwen, het niveau van onderwijs van alle gezinsleden, de tevredenheid met hun huis, gezondheidszorg en omgeving, als vragen over hun formele en informele sociale relaties.

Fase 2 bestond uit 8 ongestructureerde diepte-interviews waarin ik heb geprobeerd door middel van de persoonlijke verhalen van vrouwen meer inzicht te krijgen in het hoe en waarom achter de informatie die ik verkreeg uit de gestructureerde interviews.

De interviews deed ik zelf met hulp van Edward, die in Kiandutu woont. Hoewel ik wat Swahili geleerd heb voor mijn komst in Thika is Edwards hulp zeer welkom en nuttig in het maken van contact met vrouwen, het doen van de ingewikkelde interpretatie en in het garanderen van mijn veiligheid in de sloppenwijk.

De laatste twee weken gebruik ik voor het organiseren van focus groep sessies, waarin ik vrouwen zal samenbrengen om uit te zoeken hoe ze sociale relaties collectief gebruiken om welzijn voor de community te proberen bereiken. Mijn onderzoek eindigt op 4 mei en met alle informatie die ik hier heb verzameld hoop ik in augustus van dit jaar af te studeren.

Maak kennis met Ochieng, getrouwd met drie vrouwen en heeft veel kinderen. We bezochten een van zijn vrouwen, net twee maanden geleden bevallen was van een tweeling. De vrouw kan momenteel niet werken en is volledig afhankelijk van het kleine inkomen van Ochieng. Ze is erg gestrest en kan hierdoor bijna niet eten, wat invloed heeft op de kinderen, omdat ze hierdoor bijna geen melk meer aan haar kinderen kan geven met borstvoeding.

Dit is een van de vele families die onze veldwerkers dagelijks in hun werk tegenkomen en ondersteuning krijgen in het family empowerment programma. Bekijk de video en breng een dag door met een van onze veldwerkers die voorlichting geeft aan de familie.

Open de video in een nieuw venster

Lees hier meer informatie over het family empowerment programma of bekijk onze andere projecten.

24 januari 2012 zal een zeer speciale dag voor Jane Njeri Musungui blijven. Njeri is een Masai meisje van 11 jaar en woont met haar ouders in de Kiandutu sloppenwijk in Thika.Njeri kon niet lezen noch schrijven en zij heeft nooit de gelegenheid gekregen om naar school te gaan, ondanks dat de Keniaanse regering in 2003 gratis lager onderwijs heeft ingevoerd.

Njeri’s vader was eerder getrouwd maar later verliet zijn eerste vrouw en kinderen in Masai land. Vele jaren later (nu ouder dan 70 jaar), besloot hij om een vrouw met kinderen te hertrouwen.Hij trouwde de moeder van Njeri’s en de familie vestigde zich in de Kiandutu sloppenwijk in Thika. Hij zag het enkel als zijn plicht om zijn familie van voedsel te voorzien en niet om zijn kinderen van onderwijs te voorzien. Dit betekende dat Njeri en haar broers en zussen niet een broodnodig en fundamenteel recht van onderwijs kregen.

Nadat maatschappelijk werkers van Macheo Njeri’s situatie ontdekten is zij (samen met 11 andere kinderen) opgenomen in het Education empowerment programma. Dit programma streeft ernaar extra ondersteuning te geven aan kinderen die nooit naar school zijn geweest, zodat ze de kans krijgen om hun schoolachterstand weg te werken en op het niveau kunnen komen om in te stromen op een reguliere openbare basisschool en daar net zoals andere kinderen onderwijs kunnen volgen.

Het programma omvat intensieve individuele training om hen te helpen om hetzelfde niveau te komen van de eerste of tweede klas van een reguliere school. Naast deze intensieve training worden ook de ouders of voogd begeleid, aangezien zij vaak ook niet zijn opgeleid en velen niet goed begrijpen waarom hun kinderen onderwijs zouden moeten volgen.

• Het Education programma van Macheo richt zich op;
• Het identificeren van kinderen die de kans hebben gemist op school,
• Het voorbereiden van deze kinderen om aan te sluiten op educatie op reguliere openbare scholen,
• Reïntegreren van deze kinderen in de reguliere openbare scholen,
• Verzorgen van de lunch en school-uniform waar ze zelf niet voor kunnen zorgen,
• Bieden van psychosociale ondersteuning om hen te helpen omgaan met eventuele eerdere problemen die ze op jonge leeftijd hebben meegemaakt.
• Samenwerken met de ouders / verzorgers, de gemeenschap, scholen leraren, overheid en andere stakeholders om ervoor te zorgen dat alle kinderen het recht om op school te genieten.

Njeri zelf is enorm blij dat ze nu voor de eerste keer in haar leven naar school kan gaan. Ze is enorm gemotiveerd en gedreven om zoveel mogelijk te leren, maar ze heeft nog wel een flinke achterstand weg te werken, aangezien haar leeftijdsgenootjes momenteel al in de zesde klas zitten. Haar motivatie wordt er niet minder door. 

Njeri is een van de vele kinderen die geen mogelijkheid tot het volgen van onderwijs krijgen in Kiandutu en andere sloppenwijken in Kenia. De ouders of verzorgers begrijpen zelf vaak niet de noodzaak van onderwijs en geven hun kinderen geen kans op onderwijs en de mogelijkheid om uit armoede te komen. Veel van deze kinderen nemen zelf de rol als verzorger op voor hun broertjes en zusjes, worden verwaarloosd of worden slachtoffer van kinderarbeid. Om meer kinderen in deze situatie te kunnen helpen en hun leven te transformeren kunnen wij u hulp in ons educatie programma goed gebruiken. Lees hier meer over en bekijk onze andere programma’s in de projecten sectie op deze website.